Μια νύχτα,δρόμος πραγματικού ύπνου।Φωτεινός,ελεύθερος από την σκέψη και την λογική.
Η φωτεινότητα του συναισθήματος και η αποδοχή του είναι ,ορίζεται ως στόχος.
Προχωρώντας μέσα στο άπλετο φως της ενέργειας,προβάλλουν μάσκες।Μάσκες που ,λειτουργούν ως κάτοπτρα της ψυχής,του συναισθήματος।Το καλό,το κακό,η λύπη, η χαρά,η ματαιοδοξία,η αισιοδοξία,η πίστη, η μοιχεία,ο φόβος,το θάρρος γίνονται αποδεκτά μόνο διότι υπάρχουν,χωρίς την παρουσία της κοινωνικής λογικής των πρέπει।
Το βήμα προς την ελευθερία έγινε και η συνείδηση αφυπνίζεται μετά από αυτήν την νύχτα.
2 σχόλια:
και όταν αποδεχθείς αυτά τα συναισθήματα που λες,που μερικά ίσως προκαλέσουν και ταραχή,όταν συνειδητοποιήσεις ότι τα κουβαλάς μέσα σου, τι κάνεις μετά?τα πολεμάς ή λες ότι είμαι και αυτό και εκείνο?
Είμαι περίφανος που σε απασχόλισε αυτή η ανάρτηση.Όταν αποδεχθείς αυτά τα συναισθήματα απλώς τα αναγνωρίζεις μέσα σου και πολεμάς από μέσα σου προς τους άλλους.Τα προβάλλεις στον ίδιο σου τον εαυτό και μόνο για να γίνουν αναγνωρίσημα.Η οδός χρεισημοποιώ τους άλλους ως καθερεύτη όσον με απασχολούν δεν βγάζει πουθενά, γιατί όταν γίνεται αυτο μας απασχολέι μόνο ο εαυτός μας και δεν μπαίνουμε μέσα στους άλλους. Είναι όπως τα παιδία,τα απασχολεί μόνο ο εαυτός τους και όχι τα άλλα παιδία με τα οποία έχουν δίαθεση να παίξουν.Με αποτέλεσμα όμως το παιχνίδι να μην ολοκληρώνεται ποτέ και να καθηστάται μία επανάλληπτική πράξη όπως στο θέατρο του παραλόγου.
Δημοσίευση σχολίου